MALO

เพื่อนเอ๋ย คุณไม่ใช่ "เด็กที่มีหัวใจ" คุณไม่ได้พัฒนาเลย จิตวิญญาณของคุณยังคงติดอยู่ในยุคแห่งความสุขนั้น เมื่อคุณถูกแขวนอยู่บนต้นไม้และแกว่งไปมา และดวงตาของคุณเป็นประกายเมื่อคุณเห็นกล้วย เมื่อบรรพบุรุษของมนุษย์ตัดสินใจลงมาจากต้นไม้ เรียนรู้ที่จะเดินตัวตรง สวมสูทและเนคไท บรรพบุรุษของพวกเขามองดูพวกเขาจากต้นไม้ที่อยู่ใกล้ๆ เกาบั้นท้ายแล้วปล่อย "เสียงแหลม" ที่ดูถูกเหยียดหยาม พวกเขาได้เห็นทุกอย่างแล้ว: สิ่งที่เรียกว่า "อารยธรรม" ไม่มีอะไรมากไปกว่าเกมที่ต้องเสียเงินที่น่าเบื่อและสนุกน้อยที่สุด มีการละเมิดกฎเป็นครั้งคราว มีเพดานให้ห้อยกลับหัว และห้องประชุมมีไว้ให้ตีลังกากลับหลัง MALO เองก็เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมที่หลุดออกมาจากสมองอันใหญ่โตและลืมปิดประตู